2010.02.10

Karnawał we chlywie

Stoji stary kóń we chlywie

I  mierznie mu sie okropnie.

Łepóm tak krynci i ziywie,

Czasym w słómie szłapóm kopnie.

Nie chcóm kónia wziónś do pola,

Bo za oknym meter śniega,

Tóż to jeszcze nie ta pora.

Jakoś czas se zajónć trzeba.

Zarżoł kóń na cały chlyw:

Przeca kóńczy sie  karnawał,

Tóż stowejcie, bo trza by

Zrobić se jako zabawa.

I już klacz pod parza  trzimie

I wywijo naokoło.

Żodyn w chlywie już nie drzimie.

Wszyscy bawióm sie wesoło.

Kokot zapioł im do taktu.

Już tańcuje cielik z krówóm,

A za nimi kaczor z kaćzkóm,

Tyż „kaczuszki” kryncóm zdrowo.

Z drugij stóny przed chlywikym,

Tańcuje też jedna pora:

To wywijio z wielkim kwikym

Wieprzek i jego maciora.

Tańcujóm już wszyscy, wszyndy.

W stodole sie trzynsóm wrota.

Kury zeskoczyły z grzyndy

I sie pieróm o kokota.

Jak sie bawić, kóń pokozoł.

Tak do rana tańcowali.

I im teraz warcij możno

Wiosna przidzie, a śniyg staji.

Wszyscy w chlywie radzi sóm,

Yno kokot jakiś w złości,

Przedeptuje z kónta w kónt,

Bo mu kury kożóm pościć.

Fojerman

Nic, a nic

Dziadku, co mówisz?- pyto wnuk starzika.
Wiesz, że ja słów tych nic, a nic nie chwytam.
Nic, już nic – pado starzik – tak se yno płacza.
Co by se pogodać, trza by nóm tłumacza.

Fojerman

2009.12.06

Mikołaju

Mikołaju, powiydz szczerze:

czy ktoś w Ciebie jeszcze wierzi?

Czy sóm jeszcze kajś na świecie

Taki łatwowierne dzieci,

co dostajóm oszkrabiny?

Nie rób taki śmiysznej miny.

Wszyscy wiymy, że mosz pecha,

nie dosz rady świat objechać,

bo  śniyg downo już nie padze.

Co, przijechać chcesz na quadzie?

I chcesz rynifery sprzedać?

W ZOO bydóm stoły chneda?

Taki żeś je nowoczesny?

Tóż mi prziwiyź te „plej stejszyn”.

Obejrzymy, kery lepszy!

Dioboł, padosz, je grajfniejszy?

Na to jednak sie nie skusza,

nie chca z diobłym grać o dusza.

Prziwiyź lepszy tradycyjne,

smaczne lody familijne.

Jo je grzeczny, jo Ci przaja,

bo sie boja Mikołaja.

Fojerman

2009.12.04

Raja

Stoji pod szynkym raja po piwo,

Kożdy z daleka yno sie dziwo.

Ślinka mu spływo.

Stoji i dyszy, ciyrpi katusze,

bo go w pojszodku  skrynco i suszy.

Och, co za chica,

pot spływo z lica.

Za wodóm życia,

tako mo chcica.

Już ledwa stoji, już ledwa żyje,

barmanka wiecznie te kufle myje,

leje po mału, jak mucha w smole,

choćby nie była  nigdy na dole.

Nie wiy, że w karku piecze i poli,

a óna mo czas,  óna to smoli.

Tóż raja buczy, szumi jak w ulu,

bo kożdy ciyrpi karusze, w bólu,

bo sie na przewóz śpiychosz człowieku,

tóż już cie pierón biere po leku.

Stojisz i ciyrpisz z bólu, wytrwale,

raja tyż stoji i nie ruszo wcale.

Za pół godziny je żeś  przi ladzie,

barmanka kufle na lada  kładzie,

Tóż ty – chlast,

szluki – dwa,

widać dna

i zaś trza

Z łepóm opuszczónóm, jak skozaniec praje,

wrócić sie na zadek i stować do raje.

I stoisz tak, czekosz w tej raji na nowo,

i ciyrpisz i ciyrpisz, bo wiecznie sie zdowo,

A za czym tak stojisz, a za czym te raje?

Za piwym, za piwym, po życi sie zdaje.

Bo piwo, bo piwo, bo piwo od lat,

to życi, to życi, to bergnóna świat,

tóz stojóm w tej raji tak dziynnie na nowo

choćby te skozańce ze spuszczónóm głowóm.

Gruba to je twardo, ciynżko życio szkola.

Keby yno warci sam te piwo loła.

Fojerman

2009-11-16

Dej wrócić

Kajś w kóncie, niypozorno, skryto,

gymba nie czorno, uśmiychnyto,

za serce chyto kożdego. Choć możno

jóm żódyn we szoli nie trefiył,

we przodku nie widzioł fedrować,

dyć kożdy głowa skłóni.

Choć óni, tacy twardzi, widzieli nie jedno,

kożdy sie przed nióm przeżegno, uśmiychnie.

Styknie, tyn mómynt, chwila,

ważne, żeby sam była,

już robi sie lekszy na duszy.

Żodyn jóm nie do ruszyć,

stoji, w kożdej cechowni,

cicho, skrómno, jak downi,

wachuje. Kożdy to czuje,

tóż prosi gorko:

Dej wrócić z szychty

Barborko

Fojerman

O przociu

Kożdy zaglondo yno na siebie

i nie chce widzieć inkszych w potrzebie,

a mie sie yno coś tak zdaje,

że wiyncy trzeba se przoć nawzajym.

Toż wszyscy razym momy se przoć!

Czy jo Wom przaja? No toć!

Nie dotyczy to laubiorzy, bo tu se wszyscy przajom, yno ogolnie wszystkich ludzi.

Fojerman