Sen o Śląsku

Staro chałpa, choć góralsko,

tako blisko mi się zdała

Starzik siod se przy niyj sielsko,

jakoś koza zabeczała

W kuchni gorków gro łorkiestra…

Strwiąż do Przemszy, nie do Dniestra

wnet łobrócił rychtung

I tyn zapach taki znany

jakbych nosił go ze sobóm

cołki żywot kaś schowany

tam głęboko, bliższy grobóm

aniżeli światu temu,

co wspomnieniu najgłębszemu

koże wdycki milczeć

Mruża oczy… wnet ta bryła

gór, co korzeń mój przyjęły

kontur bliskich hołd wyryła

pod powiekóm… Skąd się wzięły

downych przeżyć mych korale?…

Nie przeszkadzołżech im wcale

opleść duszyczki stynsknionej

Tam kaj jo żech piyrwyj miyszkoł
stoł familok, ajncla jedna
była sień z ausgusem w środku
i somsiadka była wredna
co ze szatóm mnie goniła…

W piosku dziołszka się bawiła,

łyżkóm w zymfcioku fyrlała

Kajżeś dzisiej jest, ma Frelko?!

Toć żdżało już i dzieciato

Może jak elefant wielko

lub łoszkliwo i szczyrbato,

ale przeca tako miło!

…aże serce mi zabiło

jakżech spómnioł dziś o Tobie!

Teroz tych dziecinnych lat raj

łobrósł już zielónóm trowóm

a sómsiadka jest już tam kaj

chmurki wysoko nad głowóm

het duszyczka jej leciała,

stamtąd szmatóm mi machała

furgając radośnie

Był poranek, ćwierć na ósmo,

z betów zerwołżech się żywo

Toć do szkoły!… Dziadek luz mo,

ino w łokno wejrzoł krzywo

„zaś gołymbie wróble gónióm!”

Machnyłżech wychodząc dłonióm,

chciołbych mieć takie strapienia!

Furman wjechoł do ajnfartu

„kartofle, kartofle” woło

Jo szykuja się do startu,

bo nie bydzie mi wesoło

jak zaś rechtór mie przyłapie

na spóźnieniu… W mocnyj łapie

ucho moje trzymoł bydzie

Leca, tchu nie mogąc złapać,

rozpruwając dywan liści

Już mnie w gardle zaczył drapać

dym polónych wszyndy kiści

tych kadzideł mszy jesiennej

dla mej duszy tak zbawiennej

bo wsze troski weń kojącej

Jużech usiod w zadniyj ławce

Każdy coś blajsztiftym kryśli

Jo zaś się przyglóndóm kawce

co tyż łóna sobie myśli?…

szwarnie z gałęzi ślatując

w parapecie upatrując

kaj pośniodać jest najlepiyj…

Łoroz zrywo mnie tyn dzwonek

„pięć minut wolności tylko!”

głosi wszystkim jak skowronek…

ale kiedy łón zamilko

jo się budza gupi blank

skąd się wziyno żdżadło, szrank?…

Przeca żech na Śląsku był!!!

Adam Szary     Ustrzyki Dolne, 1.08.2002 r.