Kole Wielkij Nocy.

Jak katolicko tradycja koże.
dopomóż mi w tym, o Boże,
żeby przikazanie dochować
„roz w roku komunja świynto przijmować”.

Niych zgodnie z tradycjom łostanie
- o Ty nasz Chryste Panie -
trza iś nóm do spowjedzi,
ogłoszynia parafjalne śledzić -
kej bydzie ksióndz w słuchatelnicy,
by wyspowjadać sie mógli – my grzysznicy.

Jak raja przidzie, podlyź do konfesjónału,
niy gibko – ale ze powagóm, po mału,
swoje grzychy z namysłym wymjynić,
w prziszłości próbować sie zmjynić.

Głymboko żałować za grzychy,
z pokoróm, bez żodnyj pychy,
we miłosierdzie Twoje zaufać,
pokuty z godnościóm wysuchać,
zeżykać paciyrz abo litanio,
w kościele abo nim pódziesz do spanio.

Sprow, żebych był przigotowany – o Panie,
na Twoje Zmartwychwstanie,
żebych gotowy był na przijyncie Ciebje -
jak TY już bydziesz:
„siedzioł po prawicy Twojego Łojca w niebje”.

Mały(Andy).

Wielkanocno prośba.

Na te Wielkanocne świynto,
niych „zajónczek” tyż i łó mie pamiynto,
prosza – niych mi tyż coś prziniesie,
jak bajtel byda to szukoł we łogródku i w lesie.

Mógło by być coś do łobleczynio,
pasować bydzie bez mierzynio,
abo coś richtich słodkego –
kurka abo barana lukrowanego,
a może coś alkoholowego –
uciecha bych mioł tyż ze tego.

Z góry ci za tyn gyszynk dziynkuja,
za wiela sie niy winszuja,
bo pamiyńć ło innych sie liczy -
szczyńście łobdarowanych niy zno żodnyj granicy.

Mały(Andy).

Lóny poniydziałek.

Śmingus-dyngus po leku nadchodzi,
we poniydziałek go bydymy łobchodzić,
wodóm trza bydzie poloć kożdo frela,
sikówki szykować już w niydziela.

Niykere dziołchy sie zaroz łobrażajóm,
na szpasie sie wcale niy znajóm,
strach mo niyjedna frela,
żeby niy zbuliła sie jeji dałerwela,
a łoblecóne majóm cwitry, kecki abo galoty –
bojóm sie, bo to fyrmowe klamoty.

Frelki! Wjerzcie mi na słowo,
chopcy lejóm ino czystóm wodóm –
jo niy wjym po co tela złości,
przeca te łachy wyschnóm „łod samości”.

Za polónie kroszónka chopcóm dejcie,
cukrowego zajónca „pod rynkóm” miyjcie,
pomalowane jajco na twardo,
starszymu – sznapsa pasuje tyż bardzo.

Jo móm prośba wjelko,
dej sie poloć frelko,
niych cie to niy minie –
niych ta staro tradycjo nigdy niy zaginie.

Mały(Andy).