Słómianny gdowiec …

He, he, he … łostołech sóm dóma. Moja starô wykludzióła sie na côłki tydziyń do jeji mamulki, a mojij świekry. Blank ci to jes dló mie szpasownô i przijymnô łodmiana. Tak sie miarkuja, co do kupy ze mojim psiôkym-chlebusym blank ci miyło strôwiymy te dni.

Pyndziałek:

Gynał’ech zaplaniyrowôł côłki dziyń, wszyjsko podle raje. Wiym, ło ftoryj byda wstôwôł, wiela czasu poświynca na łoszpluchtanie sie i śniôdanie. Porachowôłech, wiela tyż czasu zajimô mi warzynie, sprzóntanie, pomywanie,  wykludzanie mojigo psiôka na dwór i sprawónki. Jezderkusie! Jeżech gryfnie zadziwióny, iże jednakowóż łostanie mi mocka frajnego czasu ino dló mie.

Na wieczerzô fóndnółech sie sóm i mojimu chlebusowi po srogachnym szteku. Coby stwórzić miyło launa, fajniście deknółech stół. Postawiół żech blumwaza ze rółzami driny i zapôlółech szykownisto świyczka. Mój psiôk na przidôwek erbnół pasztyt ze kaczycy, zatym gównie dani ugarnirówane gymizami a jesce na wety fajniste kyjsky. A jô sie polekuśku szlukóm szmektne wino i kurza ci ze uciychóm srogo cigara. Na isto dôwnoch niy czuł sie tak szykownie.

Wtorek.

Wytuplikowôłech mojimu psiokowi, iże kôżdydziyń niy ma świynto, beztóż tyż niy moge sie spodziywać, co sztyjc bydzie ćkôł przidôwki i inksze jôdło aże ze trzech roztomajtych sziselków, ftore jô musza niyskorzij pomywać. Przi naszym śniôdaniu merknółech, iże słepanie zaftu ze frisznych apluzinów mô tak po prôwdzie jedyn srogi fyjler. Za kôżdóm razóm trza niyskorzij festelnie myć tyn wichajster do presowaniô zôftu. Jak idzie rozposać tyn problym? Anó, trza by narychtować zôftu na dwa-trzi dni – wtynczôs ta zôftpresa bydzie szło myć abo szpluchtać dwa-trzi razy mynij. Ha, ha i łodkrycie Hameryki: winerki idzie ci przeca łodgrzôć we zupie! Tym tuplym juzaś jes jesce  jedyn garniec mynij do pomywaniô.

Jô, tak po prôdzie, pewnikiym niy byda tyrôł ze maszinóm do łodkurzaniô kôżdydziyń, jak kciała moja starô. Rôz na dwa-trzi dni styknie. Musza ino na zicher pamiyntać, coby seblykać szczewiki przi wlazowaniu do antryja a tymu psiokowi wytrzić do sucha szłapy. Króm tego – czuja sie na isto blank mónter.

Strzoda.

Móm wrażyni, iże gospodarzyni, prowadzyni dómu zajimô jednakowóż wiyncyj czasu niźli mie sie zdało. Byda musiôł zwekslować côłkô swoja strategiô. I tak: przismyczółech ze szynku pôrã narychtowanych tam warzy – tym tuplym niy tracã we kuchyni za tela czasu. Narychtowanie jôdła nigdy przecamć niy moge zetwać dugszij niźli jedzynie. Kolyjny problym to posłanie prykola. Nôjprzodzij trza sie śniego przed połedniym wygramulić, zatym przeluftować szlafcimer, a na łostatku równo pokłaść łobleczynie – zawrôcanie gowy ze tym wszyjskim. Niy uważuja, coby kôżdydniowe słanie prykola bóło kóniyczne, łosobliwie, co tak by tak na łodwieczerz musi sie w niym juzaś legnóńć. We côłkości zdô mi sie, iże jes to robota blank bez cweku. Zrzyknółech sie do imyntu rychtowaniô łoddziylnygo jôdła dlô mojigo psioka i lajstnółech sie krałzy i biksy ze gotowóm warzóm. Pies ci sie skorzij deczko krziwiół, nó ale … kiej jô moga sie łobyjńść sie bez tych ci wszyjskich dómowych łobiôdków, to łón tyż niy moge za tela mekrować.

Szczwortek.

Nó, tóż fajrant ze presowaniym zôftu ze apluzinów! Styknie! To ci niy do uwierzyniô, iże ze tym niywinowato wyglóndajóncym łowocym jes ci aże tela zgryzki i niyprzileżitości. Lajstna sie gotowy zôft we flaszkach. Łodkrycie i  iluminacjô dnioszka: udało mi sie przespać côłkô noc i bezmała wyszibnóńć sie ze prykola, i niy pobulić, niy skiełtać łoblyczy. Rano musiôłech ino wyrajbować sztepdeka. Snadnóm rzeczóm jes ci to problym szprymy i nałónczôs nynaniô niy idzie sie za tela łobrocać i zwyrtać we tym prykolu. Deczko mie boli plyco ale gorko brałza ździebko mie hilfła. Łodrzyknółech sie tyż łod kôżdydniowygo golyniô, bo to przeca ajnfachowô utrata mojigo czasu. Szafłónech bez to wercite minutki, ftorych moja starô nigdy niy traci, bo przecamć łóna blank niy musi sie raziyrówać (nó, możno ino ta moderno „depilacjô” rółz na miesiónc).

Kolyjne łobjawiynie: niy ma cweku kôżdy rółz jôdać ze snożnego talyrza. Fórt ino te pomywanie napoczynô mi dziôłać na nerwy i festelnie ałfryjgować. Pies tyż moge sie naćkać ze jednygo sziselka … yntlich to przeca ino gadzina.

Aha, pozór! Móm mniymani, co łodkurzać potrza nôjwyżij rôz bez côłki tydziyń. Knóbloszka na łobiôd i wieczerzô.

Pióntek.

Wiycie, zmarkowôłech, iże z rańca knóbloszka, winerki smakujóm blank dobrze, po połedniu jakosik gorzij, a na łodwieczerz blank niy sóm szmektne. Pies dostôł suche jôdło. Jes ci łóne gynał tak samo masne a szalka niy ma ufifranô. Juzaś jô napocznół jôdać zupa direkt ze gôrka. Jes gynał tako samô szmektnô a niy trza marasić ani talyrza, ani kelni. Terôzki już niy czuja sie tak, chobych bół ałtómatycznóm maszinóm do pomywaniô. Ustołech tyż sztyjc wyciyrać dyliny we kuchyni. Ta robota tak ci mie mierziyła, jak te côłke zawrôcanie dupy ścielyniym prykola.

Ha, ha! Żegnejcie biksy!!! Niy byda przeca darmo marasiół biksynefnera!

Sobota.

Po jakiego dioska na łodwieczerz seblykać łobleczynie, kiej z rańca juzaś trza sie łoblykać? Przi przileżitości idzie tyż łobyjńść sie bez sztepdeki i niy ma z rańca utropy ze jeji skłôdaniym. Nerwy móm napniynte choby sznóry. Dzisiôj na śniôdanie zjym ino to, co niy wymôgô żôdnego łozpakowywaniô, krociô, łotwiyraniô, szmarowaniô, warzyniô ani kwyrlaniô. Wszyjskie te dziôłania wiydóm mie ino do krymfów. Plan na dzisiôj: łobiôd wećkóm prosto z tytki, przigibany nad ałsgusym. Żôdnych talyrzy, byszteków, tisztuchów i inkszych gupotów. Deczko mie targajóm kielca. Pewnikiym ćkóm maliczko, niy za tela łowoców, ale niy kce mi sie jich targać ze sklepu. Możno ci to napoczniyńcie szkorbutu? Łoba ze mojim psiôkym sómy łosłôbióne i zmierzłe.  Ło szaroku wećkalichmy cosik ze psiôkowyj sziselki ale żôdnymu snôs to niy smakowało. Tak po prôwdzie to bych musiôł sie łogolić, łoszpluchtać, uczôsać, narychtować mojimu psiôkowi cosik do jôdła, wylyjźć śniym na szpacyr, pomyć szkorupy, statki, posprzóntać, pójńść na sprawónki ale … ganc ajfach niy poradza ze sia wykrzôsać tela siyły. Móm problyma ze utrzimaniym równowôgi, napocznô mi sztinkrować wezrok. Psiôk blank ustôł myrdać łogónym.

Niydziela.

Sztuchane bez tyn rest tego wiycie, „insztynktu samozachowaczygo”, wywlykli my sie ze naszego prykola, ze naszych hadrów i idymy do kupy ze tym mojim chlebusym-psiokym do restourantu, kaj bez dwie godziny ćkómy roztomajte maszkyty. Korzystómy ze mocki talyrzy, bo przecamć niy muszymy jich terôzki  pomywać. Niyskorzij, tyż juzaś łoba, landujymy we hotylu. Izba jes ci gryfnie wysprzóntanô, snożnô i przitulnô. Yntlich znodech już knif na trôpiducha tych łokropicznych dómowych łobowiónzków.

He, he ciykawe, eźli choć kedy prziszło to do palicy mojij staryj?

Ojgyn