Flek
Jod se Jasio łobiod dzisiej
nie przwidzioł co sie stanie,
na stoł rozloł talyrz zupy
i tak stracioł piyrsze dani.
A , że głodny boł sromotnie,
ślimto biydny i narzeko,
ściyro mama szmatom zupa,
a ta przed niom kajś ucieko.
Spadła na galoty bajtla,
tłustym flekym już łostała
szpetno jak kupa niyszczynścio,
chocioż była tako mało.
Nie ślimtej i niy becz Jasiu,
przeca to niy koniec świata,
i nom fleki sie zdarzyły
jak my mieli Twoji lata.
Renia