Nasza prziroda
Musza ci pedzieć, ty nasza ślonsko przirodo,
jak cie yno spomnia, to czuja sie tak młodo,
choćbych sie wczora urodziył. Yno bych chodziył
po tych lasach, łonkach i polach… Bardzi wola
w niedziela do lasa pojechac se na kole,
niż w doma sie objodać przi świontecznym stole.
Tam szumiom stromy: świyrki, brzozy i brzimy,
tak fajnie woniajom. A te dymby olbrzimy
ciynia trocha dajom. Tak se siedna, zamyśla,
wiersz ułoża w głowie, kery Wom potym wyśla.
Tak fajnie słowo po słowie mi sie to skłodo,
jak słuchom tych ptokow i siedza se nad wodom.
Niy ma lepszego miejsca od tych naszych lasow,
kaj idzie se oddychnyć, jak mosz chwila czasu,
czy to na wiosna, bez lato, czy zima. Niyma
tu rożnice, bo kto przirodzie naszej przaje,
tyn kołym, czy na nartach zrobi se trzi raje,
świyżym luftym dychnie, we wieczor, abo z rana.
Na dzisio styknie. Biercie przikład z Fojermana
GALOPL.PL vortal miłośników koni
Giskana Fojermana
Majowe fotografije
Norbert z Fryny
SLONSKY RADIO
Utopkowa zegrodka