Wajecznica pod kopiyńcym

Strona główna wróć

 

WAJECZNICA POD KOPIYŃCYM

 Łoto w pyndziałek, po Zielónych ¦wióntkach, łod rana szolóntałach sie po chałupie i rychtowałach moji norychta, coby po połedniu mieć wszystko na pozoryndziu. Zapatno¶ciłach kansi tóm wielucnum warzeche, co dycki w kastrolu abo na fandli wajecznice nióm miyszómy. Chladałach ji w szpajsce i w podstolach aji zozdrziłach za piec w kuchyni. Nale psinco. Zdało mi sie, żech jóm widziała kansik
w niepatorocznym miejscu. Dziepro potym prziszłach na to, że isto kluki wykludziły jóm z chałupy kansik do piosku. I doista. Naszłach warzeche i rogule kole budy łod Azora. Bisagi jedny. Katać też tam, taki porzóndki. Kole połednia postawiłach łowiynzine na polywke, a zakil sie to.warziło, umyłach kastrol, przyniósłach z góry szwarny kónsek szpyrki i przirychtowałach pięć a dwacet wajec. Coby wszyscy se pojedli wziyłach wszystki wajca ze szpajski i z gniozda, niechałach jyny podkładek. Cobych potym nie zabyła, utargałach kapke sznytloku w zagródce.

Jak moi domownicy połobiadwali, tuż pumału zaczyli my sie rychtować do tej wajecznicy. Je tu w dziedzinie taki obyczoj i pospołu z sómsiadami przocielami wajecznice smazymy na miedzy pod Kopiyńcym. Najprzód trzeja przyń¶ przez rajczule, za potóczkym je nasze miejsce, kaj dycki smazymy wajecznice. Wziyli my też pore kreplików, co mamulka upiykli i flaszke warzonki. Pizły sztyry godziny jak my sie do kupy wybrali, a dziecka żynyły naprzód kole potoka. Synek łod sómsiada chyboł balónym i był sztraszucnie rod, bo go łoto dostól na miano łod potki. Gonili
z mojim dziywczyńciym tam a haw i krawalu skyrs tego balóna było moc. Dziwómy sie a spod grapy idóm pumału ciotka z łujcym, a ło kónsek sómsiedzi. Tóż było nas tam coroz wiyncyj.

Prziywitali my sie na tym samym miejscu, co my łóńskigo roku wajecznice smażyli i chytómy sie roboty. Chłopi przitargali dwa dłógucne trómy, coby było kaj siedzieć. Dziecka gibko naskludzały karkoszek i kaj jakigo chebzio z lasa a jo wziyła z chałupy staróm gazete, tóż łogiyń hónym sie rozpoliło. Baby na przedbiyżki rychtowały jedzyni i porzóndzały jedna drugi, dyć każdej sie zdało jako to je akuratno. Jedna kroła szpyrke i sznytlok, drugo rozbijała wajca i każdej szupki wymoskała biółko, tako je szporobliwo, a trzecio dowała pozór na umaste, coby sie nie przipoliła w kastrolu. Dziecka góniły i fórt skludzały jakisik karkoszki. Chłopi siedzieli na trómach i zaczylli drzistać ło gupotach, jako chłopi - to nie dziwota. Wajecznica nie była jeszcze gotowo a ci już ¶piywali " szła dziyweczka do laseczka". Jak łobalóno flaszka kulała sie pumalutku z grapy, to ci zaczyli "gorolu, czy ci nie żol".

Gażdziny nakroły moc skibek chleba i każdymu nakłodały wajecznice na chlyb. Wszystkim to szmakowało i aji dziecka sióngały po drugóm skibke.

Siedzielimy do kupy aż sie zećmiło i rozprawiali o roztomaitych wiecach. Kaj kiery spopminoł se jakisik srandowne wice, tóż ¶miychu było, jak to prawióm do kilowej dity.

Jesi kiery ni mo kaj smazyć wajecznice, to na drugi rok może przij¶ ku nóm. Stowcie sie nejprzód do baru "Na Gojach" i zebiercie ze sobóm piwa do banki.

A nie zabyjcie ło dawnych obyczajach.

LIDIA SZKARADNIK

Ustroń 10.07..98