Szpacer po Ustróniu

Strona główna wróć

Katowice 11.03.98   

Dawna Karczma, ul. 3-Maja 61 - grafiki Bogusława Heczko

SZPACYR PO USTRÓNIU.

Witejcie ludeczkowie roztomili !

Przeszykowni letnikorze a kuracjusze, pozdrowiómy was z nejpiekniejszej dziedziny jakóm Pónbóczek stworził na ziymi, a je nióm przeca nasz Ustróń. Leży se łón nad potokym, co mo na miano Wisła, a kaj się podziwosz, to szumne wysokucne gróniczki ze smrekami, brzimami a bukami.

Tóż łoto je Czantoryja , nejwyższy gróń nad Ustróniym. Możesz tam na wyrch dokwanckować się szlakym, nale mosz też takóm wygode, że na sztokerlach wycióngnóm cie do wyrchu. Na dół spruguj zjechać w taki zieleźnej rynnie, nale musisz dać pozór, co byś nie umrził ze strachu, bo tam hónym się żynie.

Hanej na drugi strónie Ustrónio je Równica, kaj idzie se aji na bicyklu, abo jakóm dryndóm dojechać, dyć już przed II wojnóm była aż na sóm wyrch fajno cesta. Pamiyntejcie, taki wygody sóm jyny u nas. Doista szumny je tyn nasz Ustroń, czy kwiotki pieknie kwitnóm i zielyniućko wszyndzi, czy śniyg suje a wiater hóczy łod grónia do grónia.

Terozki naszo dziedzina znómo je wszyckim w Polsce i za granicą, dyć to je wielki a szumny kurort. Nale piyrsi goście przijechali tu na kolasie 250 roków tymu. Bo Ustroń mo przeca dłógóm historyje i cosik mało niewiela musicie się dowiedzieć.

Piyrwszy roz napisali miano tej naszej dziedziny w papiórach biskupów we Wrocławiu, kole 1305 roku. Hańdówni była to malutko wieś, pomiyndzy gróniami wciśnióno, daleko łod jaki ważnej cesty, tóż isto tymu dali ji tak na miano. Już w 1444 roku tutejsi ludzie wybudowali se drzewiany kościół.

A ustróniocy, to doista robotny noród. Ziymia tu je licho, moc skolo było dycki na miedzach i zogónach, nale łóni łorali pole, sioli łobili, chowali moc łowiec
i rozmaitej gowiedzi. A jak kiery był kapke majyntniejszy, to mioł porke kóniczków
i jakóm cieliczke w chlywie.

Hańdowni ustróniocy miyszkali w drzewianych, małych chałupkach, co se sami pobudowali. Niejedyn gazda był taki akuratny, że z drzewa poradził wystrugać łyżki, rogule, putnie, żbery, maśniczki i wszelijaki wieca, kiere sie na gospodarstwie przidały. Ludzie byli szporobliwi, nie wychybowali jakich bądź hobów na capart, jako baji dzisio.

Nale czasy sie zmiyniają. Ustróń to dłógo była tako spokojno wieś., aż 225 roków tymu postawili tu hute, bo przeca naszli tu moc zieleźnej rudy. Potym pobudowali kuźnie, odlewnie i moc zielaza sie tu kuło.
Dzisio w tej kuźni robi sie roztomaite kónski do naszych aut.

Terozki Ustróń to je miasto - uzdrowisko. Na Zowodziu sóm wielki szpitole, moc chałup letniskowych, co prawióm na nich piramidy, bo sóm wysoki i szpiczaste. Na Zowodzi przijyżdżajóm ludzie zdrowi, jyny tymu coby zozdrzić na te szumnóm dziedzine i podychać goralskim luftym. Przibywo tu też moc nimocnych, coby lyczyć swoji boleści, bo je nowy Szpitol Uzdrowiskowy z rozmaitymi zabiegami. Możesz sie też tam w basynie wyżbluchać, w kierym je woda ciepło a posolóno.

W środku dziedziny stoi rotuz, co mo kapke wiyncyj niż 100 roków, stare kościoły, moc roztomaitych sklepów. Kónsek dali łod głównej cesty postawili takóm wielucnóm scyne i moc ławek, prawióm na to amfiteatr. W lecie śpiywajóm tam jakisi artysty, a strasznego narodu chodzi jich łoglóndać.

Kapke dali przi ceście rośnie Dąb Sobieskigo, co je 300 roków stary, bo go wojska polski posadziły jak szły na wojne. W Nierodzimiu - przi ceście co żynie ku Skoczowu je taki stary drzewiany kościół. Mo 229 roków.

 

Ło pore kroków szpacyrkiym je ustróński Muzeum, kaj sie zbiyro wszystki stare źdźiorba. Jak przijedziecie do Ustrónio to zóńdźcie sie tam podziwać, bo tam dycki je cosi ciekawego. Kapke dali przi ceście je drugi Muzeum-Zbiory Marii Skalickiej, kaj możesz sie podziwać na roztomaite drzeworyty, exlibrisy i medale.

Tóż sami widzicie ludeczkowie, że je co łogłóndać. Rozwożcie se to
i przijedźcie do nas!

Czakómy na Was w Ustróniu ludeczkowie mili, tóż spakujcie manele, nie marnujcie ani chwili, tu Was szumnie ugoszczymy jak bliskich przocieli byście moc radości i uciechy mieli. Aspóń kapke se spoczniecie kole naszych gróni, a hónym przijyżdżejcie, bo Was gdo przedgóni!.

Lidia S.