Moc krawalu

Strona główna wróć

Katowice 19.02.98   

 

zabudowa.gif (54797 bytes) Zabytki Ustronia w grafice Bogusława Heczko

Moc krawalu skyrs Mikołaji.

Ja, ja, hańdowni dziecka boły sie Mikołaji, że hruza kandy. Ponikiery mo co spóminać na stare roki. dzisio już ni ma tela srandy skwóli Mikołaji.

Jednego roku siedzieli my do kupy w kuchni. My dziecka nie zabyli ło Mikołajach i mieli my strachu pełne galaty. Fórt dziwali my sie do łokna, coby sie kansik pochować zakil przijdóm. Mamulka robili masło w maśniczce, stareczka ficowali fusekle, a starzik nuchcili po garcach, co stoły na piecu i wyszkrabowali jelita z kastrolka. My dziecka gónili na postrzodku kuchyni, kapke sie bónckali i dopalowali starke coby łopowiedziała cosik ło utopcach abo nocznicach. Jak starka szli z kastlikym, co były w nim jegły i knefle, musioł kierysi tyrknóć i wszystki norychta wysuły sie na deliny. Tóż fertik, trzeja było chladać. My z Jyndrysym chladali na przedbiyżki, kiery nóndzie wiyncyj, a były tam aji zicherki, szywanice i szpyndliki. Trzeja było dać pozór, coby wszystko wyzbiyrać. A Mikołaji fórt nie było.

Mamulka podojili krowiczki, łocedzili mlyko, a potym ukludzali kram i myli garce i ciepali jakisik skrymbiałe ziymnioki do pumyj dlo babucia.

Starzik fórt cosik pucowali z garców - isto francki, co jich stareczka piykli na fandli. Tóż kożdy mioł jakómsik pilobe.

Nogle usłyszeli my krawal na polu, pies przi budzie harwosił i gdosi klupoł we dwiyrze. Mamulka gipko ukludzili mlyko do szpajski, utrzili rynce do fortucha, a tam ci fórt bantujóm na dwiyrzach. "Zarozinko łotwiyrom" - prawiór mamulka i bieróm baterke, coby nie przipaś głowy w siyni, bo tam cima jak stodno. Jak jyno łodewrziła dwiyrze, sztyrzo chłapcy pieróm sie do postrzodka. "Jezeryna, toć żech sie wylynkała" - prawióm starka i doista zdało sie że zlecóm ze sztokerli. A chłopcy holofióm i szczyrkajóm lańcuchami. Dyby to kiery uwidzioł jako byli łobleczóni. Piernika kany. Tego nie lza łopisać. Każdy mioł na gymnie maske z papindekla, łobleczóny w jakisik stare mantle kaboty po starzikach. Szróty były stargane i flekate, powiónzane szpagatami a na nogach mieli łobute stare charboły. Tyn nejwiynkszy heligón, to był przeca Kareł łod Cie?lara. Mioł jakómsik chybe, bo go żadno dziełcha nie chciała. Isto był kapke świdraty. Tyn nejmiyńszy - tako ślómpeta, to był Jura łod Bujoka. Mioł strasznócnóm ryme i fórt smarkoł do rynkowa.

Zakil chłapcy sie rozglóndali po kuchyni, my dziecka pochowali sie kansik łóżkym i spod zogłówków dziwómy sie co bydzie dali. nale Mikołajw ło nas nie stoli. Dwo z nich, to byli już tacy holcy do żyniaczki, tóż kryncili sie kole naszej ciotki co miała patnost roków. Jedyn kapke targoł jóm za binkocz, drugi prugowoł łechtać. Diobeł hópnył kole pieca, podryrboł kapke starzikym i pomazoł go wónglym po rynce. Tym nejmiyńszy, co był pumocnikym i pomazoł go wónglym po rynce. Ten nejmiyńszy, co był isto pumocnikym diobła uwidzioł nas, jak my sie trzyń?li za strużokym. Jo se ciepła na głowie heklowanóm deczke, co jóm mamulka po połedniu biglowali, coby mie nie było widać, nale nic to nie pumógło i wysmyczyli nas chłapczyska na postrzodek kuchni. Diobeł wreszczy i lańcuchami szczyrko, Mikołaj laskóm klupie a my z małym Jyndrysym wreszczymy do potarganio. Kazali nóm rzykać tóż hónym zaczyłach "Ojcze nasz..." a Jyndrys ani w te, ani wewte.

Nale mamulka lutowali sie nad nami i kozali Mikołajowi dać nóm paczki i i? kaj dali. Łóni nie chcieli posłóchać, tóż mamulka przyigroziła, że weżmie na nich śmiatok. jak chłapcy zaczyli sie zbiyrać ku dwiyrzóm, jedyn z nich ani sie nie nazdoł, ukielznył i prasnył na deliny w siyni. Dyć tela błota prziniyśli na botach. Maska mu spadła z gymby i aji my małe dziecka poznali, dyć to był synek łod sómsiada. Tóż już my sie przeca przestoli boć i śmiychu na koniec było moc.

Tak to spóminała moja przocielka downe roki, a jo to spisała, cobyście nie zabyli jako hańdowni Mikołaje po dziedzinie chodzili.

Lidia S.