O utopcach

Strona główna wróć

Katowice 19.02.98   

zabudowa.gif (54797 bytes) Zabytki Ustronia w grafice Bogusława Heczko

O UTOPCACH

W kącie przy piecu starzik z fajką w zębach, otoczony gromadką dzieci opowiada, jak twierdzi, najprawdziwsze historie, a maluchy z wypiekami na twarzy i ze strachem w oczach słuchają starzikowych opowieści, trzymając się kurczowo jedno drugiego, żeby nocznica nie wyciągnęła kogo przez komin. A starzik opowiadał:

"Kole starego młyna strach je w nocy przyńś. Jak kiery idzie nieskoro z muzyki abo z szychty to łomijo młyn jak kierchów, bo tam dycki straszy. Trzeja iś chodniczkym między chrostami, a jaksie przijdzie ku młyn, tóż cosi siedzi na kamiyniu, jynczy i w wodzie plusko. Jyny widać było jak blyszczały wielkiłoczyska i cosi cicho gwizdało. Choć miesiónczek ?wicił, tam dycki było czorno, bo stare wiyrzby rosły kole potoka. Tyn utpiec jak se jyny kogo upatrzi, tóż go zaroz gibko wcióngnie do plasa. Wody tam ni ma moc, a jednakowo niejedyn sie już tam utopił. Ci co uciykli utopcowi, prawióm że był to stary, siwy chłop, insi widzieli małego chłapca, a jedyn pachołek co szeł naspadek łod galanki uwidzioł w potóczku szumnóm dziywkę, co spiwała i jak prziszeł ku ni, hnet chyciła go za rynke i ani sie nie łobezdrził a już był we wodzie. Choćby sie wołało pumocy, to Zodyn nie usłyszy, dyć do dziedziny kęs chodnika. Wiater jujczy i ruszo strómami, bantuje starymi dwirzami we młynie, tóż mało kiery idzie tym chodniczkym kole potóczka jak sie zećmi"

Lidia S.