Lidia

Strona główna O utopcach U starych gazdów Moc krawalu Szpacer po Ustróniu "Czantoria" Wajecznica pod kopiyńcym

Katowice 28.01.98

zabudowa.gif (54797 bytes) Zabytki Ustronia w grafice Bogusława Heczko   

Ło stareczce a starziku.

Moja mamulka dycki radzi łopowiadajóm ło swojich starzikach. Jak ni majóm piloby, tóż siednóm se kole mie na łotomanie, łopróm sie na zogłówku i nie trzeja jich dłógo pytać a hnet zaczynajóm spóminać.

Tóż prawióm tak: "Jak żech była małym bajtlym, to my miyszkali w drzewianej chałupie z mojimi łojcami i starzikami do kupy. Dziecek nas było sztyróch, a mamulka dycki mieli w polu a kole bydła jakómsik robote, tóż stareczka dowali pozór na nas. Nóm dzieckóm sie zdało, że stareczka sóm strasznucnie starzi i doista mieli isto kole łosimdziesiónt roków precz. Nielza było jim gibko chodzić, dyć mieli rewme w nortach, tóż sie szmatłali po kuchni abo siedzieli na sztokerli na werandzie, a jak była jako tako pogoda to siedzieli naławce pod strómym w zogródce. My jóm mieli łokropecznie radzi, bo dycki nóm dała jakisi bónbón abo pieczke, a choćmy co wymarasili, to nie wreszczeli po nas. Mieli dycki cosik do roboty - abo sztrykowali kopytka, abo ficowali stare fusekle łod starzika, abo prziszywali knefle, abo łobiryrali rybiżle, abo kroli jabka na pieczki. Dycki se naszli jakómsik robote, a na gruncie nie trzeja ji dłógo chladać, dyć sama sie do rónk ci¶nie. Przi robocie stareczka radzi nóm bynbnóm łopowiadali staje bojki, abo jako sie ¶yło kie łóni byli małym bajtlym. Nikiedy rzekli cosik ło łutopcach abo nocznicach. Zakil łopowiadali ty bojki, to my siedzieli po cichu. Jak sie robiło cima, starka rożygali lampe na nafte, wycióngali z podstola jeglice i sztrykowali, a fórt prawili cosik inszego a my sie ni mógli na to doczkać.

Starzik byli kapke dziwocy, nale my jich też mieli radzi. W zimie siedzieli za piecym, grzoli klepeta i kurzili fajke. Jak my bejtle siedli kole niego i kapke go łobłapilii popytali, tóż cosik łopowiedziełi - jako było na wojnie za Austryje, abo jako chodziłina zolyty do starki. Jak my jich fórt dopalowali, to nie byli tymu radzi, dudrali cosik pod nosym i nazywali nas milijóńskimi bisagami. Nale hnet dali sie upytać na spóminki. Starzik dycki na gnotku kole chlywka ciupali karkoszki, coby było co ciepnóć pod blache, abo plyntli sie kole chałupy i cosik sprawiali. Nosili taki drzewiany kastlik z kierego tyrczoł klepocz. Jak sie nie nazdali i niechali tóm ki¶nie na werandzie, tóż my dziecka jóm dopadli, jedyn dzierżoł gwóż, drugi klepocz i hnet krawalu było moc.

Nale stareczke a starzika dycki my mieli radzi i było nóm straszecznie teschno jak sie pominyli."

Jak łopowiado moja mamulka, nale mie sie zdo, że wszystki dziecka majóm starke a starzika straszecznie rade.

Lidia S.