Cila

Strona główna Babom życie ulepszyć Koza Nasi w krzince Po naszymu,czyli... List otwarty do GW

 

04 grudniai bydymy fajrowac Dziyn Górnika, abo Barbórka jak kto woli. Niy ma to juz dzisiok takie szumne fajrowanie jak downij. Starsi jeszcze pamiyntajom, jak bolo i trocha luto, ze sie wszystko pozmiynialo.

My z Erwinym chneda kozdego roku szli na barborkowo muzyka, abo tyz trefiali sie u kieregos z Erwinowych kamratow. Ostatni roz tak my sie trefiyli, jak moj chopeczek rychtowol sie na pynzyjo. Posproszali my do sia Ywalda, Stanika i Jorgusia ze swojimi babami. Wszyjscy loni robiyli na tyj samyj grubie.Skirz tyj przilezytosci napiyklach calo holda krepli, uwarzylach sztyry srogie golonka, galert z ratkow i polno brytfana krupniokow. Erwin kupiyl gorzolka i pora piw. Siedzieli my wtedy chned do rana. Kozdy z chopow za rajom osprawiol o robocie na dole i co im sie tam bez wszystkie lata gyszpantnego przitrefiylo.

Nojprzod Jorgus pogodol nom o tym, jak kierys szychty siedzieli w chodniku i sniodali. Loroz poslyszeli, ze cos wyrczy i butluje kajsik kole nich. Niy wiedzieli co je lols. Przeca stoli z robotom. Jedyn z kamratow tompnyl ze zlosci nogom o zola i w tym momyncie cosik sie pod nim rablo. Wleciol az po bas na dol. Wszyjscy ze strachu zesztajfnieli, a tyn istny ryczol na colki karpyntel, bo poczul, ze cosik go ciagnie za szlapy. Poczon wolac wystraszony - Skarbniku, niychej mie, dej mi pokoj, jeszcze niy teroz, jo mom w doma male dziecka. Potym zrobiylo sie na chwila cicho i wszyjscy naszpicowali uchole. Czekali co bydzie dalij. Loroz sleprym szkublo i straciyl im sie blank z loczow. Poslyszeli tyz glosny smiych. Trocha niyskorzij dowiedzieli sie, ze jejich kamrat wleciol do nizszego chodnika. Tamte gorniki z dolu tyz sie zlynkli, jak nogle we fyszcie uwidzieli wiszonce szlapska. Bez pora dobrych lot godalo sie o tym na grubie. Potym osprowiol Ywald, jak jego kamrat na nocnyj szychcie stol som przi pancrze i loroz stanyl przed nim blank cudzy chop. Trzimol w rekach fest lostre swiatlo i nic niy godol, a potym w momyncie sie straciyl. Tyn kamrat bol tak wylynkany, ze na drugi dziyn zaroz sie z gruby zwolniyl.

Jak juz chopy pogodaly o tych wszystkich sleprach, hajerach i zmierzlych sztajgrach, zaczlach losprawiac jo. A godalach o tym, jak w kieros Barborka wybralach sie na zwiydznie gruby. Na tyj wycieczce boly przewaznie same baby. Wszystkie chcialy lobejrzec kaj jejich chopy robiom. Nojprzod zwiydzaly my powiyrchnia. Zakludziyli nos do lampowni, markowni, maskowni, pokozali cechownia, dyspozytornia i kuchnia, w kieryj rychtujom paker zupa dlo grubiorzy. Na koncu oglondaly my laznia z badymajstrym w pojstrzodku. Tam mi sie nojbardzij podobalo. Bola to srogo sala z bralzami, szpindami, a konsek dalij z gibzdeki wisialo mocka hokow z czornymi lontami i charbolami. Wyglondalo to tak, chocby colko hormijo ludzi loroz sie obiesiyla.Jeszcze dzisiok mi sie to stawio.

Potym zaszli my ku szybowi. Dostaly my loblyc drylichowe mantlowy i helm na glowa. Ze strachym powsiodaly my do szole.Jechala na dol chocby dzik jaki, a nom zolondek podskakowol ku mandlom. Wszystkie my rzykaly do sw.Barbary, co by ta jazda szczynsliwie sie skonczyla. Pewnikiym nos wysluchala, bo dojechaly my w colkosci. Na dole bolo cma, chocby u Murzina w rzici, yno z kronzyn swiyciylo swiatlo.

Czekalo tam na nos pora sztajgrow. Szly my za nimi, a loni nom wszystko pokozywali i oznajmowali co je co.Widzialy my koloski, yndrola, sztraby, sztice, hupcugi, trafoki i kronzyny z kniplami. Jedyn sztajger pokozol nom metrowo okorka i pedziol, ze to je fela. Jo sie zaroz osmiola, bo spomnialo mi sie, jak Erwin wdycki osprawiol, ze biere swoja FELA i lygo na nij.

Potym zakludziyli nos ku kombajnie i pancrowi. Bolo co loglondac.Wszystko takie srogie. I wtedy przitrefiylo mi sie cos strasznego. Niy wiym jak to sie stalo. Czych rziciom kajs zahoczyla, czy lokciym dugla, w kazdym razie cos nogle loszkliwie zawyrczalo, a jo poczula, ze jada ze szlapami w gorze. Slyszalach jak baby ryczaly wniyboglosy, ze Cila jedzie na pancrze. Dobrze, ze sztajgry to zwyrtne chopy i na czas wylonczyli pieronstwo.

Ani bych se niy pomyslala, ze tako wycieczka mogla sie dlo mie zle skonczyc. Potym, jak zech to w doma Erwinowi osprawiala, ryczol po mie, jak po smarkatyj dziolsze. Pedziol, ze babska niy majom nic do szukanio na dole. Prziznalach mu recht.

Nigdy bych sie juz niy opowozyla na dolowo wycieczka wyprawic. Ta jedna mi stykla na colkie zycie. No, ale coch widziala, to widziala.

                                            Wasza Cila