Kej styczyń zachlapany to lipiec zapłakany

Kolynda bezdómnego

W starym chlywiku przi familoku
Ktoś se kolynda nuci po ćmoku,
Choć go nie styko na żodno ryba
I choć Dziecióntka nie dostoł chyba,
A marzyń ón tyż niy mioł za wiela,
Chciołby kaj trefić dzisiej przociela.
Wszyscy sie skryli we swoich dómach
I sie opłatkym zaczli już łomać,
A tukej cima, cicho i gucho,
Tóż tyj kolyndy żodyn nie słucho.
Kajś tam w Betlejym je staro szopa,
Możno Dziecióntko zrozumi chłopa,
Co bez kolybki i bez oblyczki…
Oń tyż na sianie lygo sam dycki,
Dyć do żodnego nie bydzie klupoł,
Bo ón tak nisko jeszcze nie upod,
Woli se siedziec w swoim chlywiku
I se kolynda nucić po cichu.

Fojerman

Witom Wos piyknie!
No i zaś my byli do kupy, Tref w Radlinie-Biertultowach z naszym downiyjszym interkamratym Marysiym mjyszkajoncym (tymczasowo ) w Nowyj Zelandii bol jak wszystkie poprzednie fest udany. Dziynkujymy Ci Romku cos nagrol wszysto jak cza a Marysiowi za to, ze chciało mu się być gopspodorzym trefu. Jeszcze sie bydymy rozpisowac na tyn tymat, ale teraz tak na gipko ciepia pora fotek i link do sciongniyncio krociotkiego filmiku (avi) z atmosferom trefu. Na fotce zbiorowyj som wszyscy kierzy byli.         Pozdrowiom Wos Gerad

>>wiyncyj fotek<<

Przijechałach z trefu (ni mialach daleko))), bylo przemilo… poznalach „realnie” fajnych laubowiczow, berokow i inszych fajnych Krzinkorzi… trocha sie czulach jak siyrotka Marysia przi tych talyntach, ale bylo cieplo, swojsko i kolyndowo.
Dziynkuja im wszystkim jeszcze roz za mile chwile na Wypandowie, czyli: Dani i Alexowi, Zynkowi, Romanowi-Peritusowi i Romkowi z Rydultow, Jankowi (Multitalynt), Utopkowi, Nojbliższym Gynka, Antonowi, Geradowi, Johankowi (!) no i Gospodarzowi trefu czyli Nowozelandczykowi Marianowi Jego Wspanialej Mamie oraz ksiyndzu pyndzyicie z Biertultow.
baba

 Chcieli my wszystkim, tyż „Gorolom” przipomniyć naszo fajno ślonsko godka
i tak sie urodzieło „Ślonskie Beranie”, Zaproszomy do czytanio listków o Katowicach
i inkszych miejscach Górnego Ślonska.

Listy Hyjdli (czyli Jadwigi) opisują fragmenty starych i nowych miejsc stolicy Górnego Śląska – Katowic. Zapraszamy do ich czytania, a także do pisania. Najciekawsze listy zamieścimy na stronach „Ślonskiego berania„

Niystety to „se już nie wraci”, a łod Ślonskigo Beranio sie właśnie zaczło nasze kamractwo internetowe i powstanie 1-go forum majlowego Ślonzoków z cołkigo świata. Po poru latach Forum sie porozbijało na pore mniyjszych grup i trwo do dnia dzisiejszego chocioż ze smutkiym cza pedzieć iże sie już niy trefiomy tak jak pore lot tymu to bywało, ale wiynkszość kamratów i kamratek do dnia dzisiejszego utrzymuje ze sobom kontakty.
Możecie sie powspominać archiwalne już strony ŚLONSKIGO BERANIO!
Sam na Laubie istnieje do dzisio 20 osobowe forum majlowe, chyntnych do zapisanio proszymy o kontakt.

Kożdy z wos niych nojprzod pozno,
Doporzondku swoje gniozdo.
Potym chałpy, pola, drzewa,
Stowy kościol, kolor nieba…
Trza ze swoim poczuć wiynzi,
A niy jak te gupie gynsi!
Bo na Ślonsku niy gyngajom
I na swoje uważajom!
Chociaż cudzy kraj zwiydzajom,
Swoim ino stronom pszajom.
Tu sie żyjom, tu miyszkajom
I na swojim umiyrajom!

Nocne spotkanie.

Wczoraj w nocy prziszłaś dó mje –

po cichu, niyspodziywanie, skrómnie,

tak dugo na Ciebie czekołech –

Twojym przijściym ucieszyłaś mje łogrómnie.

Widziołech Twoje kształty –

te Twoje małe górki i te wgłymbiynia,

byłaś piykno jak zawsze, niy do uwierzynia.

Na Twój widok czóns żech sie cały -

drgawków dostołech,

łostałaś tako gryfno jak Cie pamiyntołech.

Wiek Twój sie dló mje niy liczy,

moja miłość do Ciebie niy zno żodnyj granicy.

Czuć Cie nawet było – jesiynióm wóniałaś,

klajd ze zżółkniyntych liści łobleczóny miałaś.

Łoroz chciałaś mje łopuścić -

„Niy łodchodź! Łostóń przi mje!

Kochóm Cie i zawsze Cie kochać byda!” – ryczołech,

w tym momyncie sie łobudziłech -

myślołech że to było na jawie, a jo społech.

Ty mi śniłaś, marzyłech ło Tobie,

chciołech Cie mieć zaś przi sobie,

prziłaź czyńści dó mje –

Ty możesz wszystko robić zy mnóm,

TY MOJA UKOCHANO ŚLONSKO ZIYMIO.

Maly(Andy).

Marzynia

Spytołżech sie małych synków i malutki frelki,
Kim by chciały być, jak bydom już tak cołkiym wielki.
Piyrszy stanył Francik, pado: „Jo byda na TIR-ze
Jeździoł se po całym świecie, abo kajś sam bliżyj”.

Na to Antek jak niy wrzaśnie: „Francek, jak Ty autym,
To jo na rakiecie, bo jo byda kosmonautym!”
„Byda za farorza w Tychach!” „A jo za bramkorza!”
„Byda jeździoł na wywrotce!” „Jo gyszeft otworza!”

„Jo, jak tata, byda sztajgrym!” „A jo” – zaczon Tyjo-
„A jo zarozki po szkole póda na pynzyjo”.
Ciepli sie wszyjscy na Tyja, że on tak fanzoli.
Tyjo pado: „Jo tak yno… żebyście sie śmioli”.

No, toż cicho sie zrobioło, a tu Anka stowo:
„Jak już byda całkiym wielko, to byda krawcowo”.
„A jo póda na fryzjerka”. „Jo na sprzedowaczka”.
„Jo, jak mama, byda warzić”. „Jo chca być śpiywaczka”.

Spytołżech sie małych synków i malutki frelki,
Kim by chciały być, jak bydom już tak cołkiym wielki.
Kożdy przeca mioł marzynia, jak sie dzieckiym było.
Co padocie? Sie im spełni? A Wom sie spełniyło?

Olek

Bo Ślonzok niy wyciepnie, Ślonzok niy wydo, bo Ślonzokowi sie wszystko przido. I choć mu to potym w doma zawodzo i se wto niyroz wdepnie, richtik Ślonzok niczego niy wyciepnie!