A po lutym marzec spieszy, koniec zimy wszystkich cieszy
![]()
Toż to już wiosna
Somsiod pado że już wiosna
łon to w lufcie czuje,
a mje dali łomje w kościach
cośik mi tu niy pasuje.
Bo jo w szłapach mom baromet,
łon mi dycko godo,
pogoda sie bydzie miynić
bo ciśniyni spado.
A bez jesiyń uślimtano
to jednako gnaty bolom,
bo niy ciyrpiom płaczkow z nieba
już ci słonko lepi wolom.
Toż jak idzie ciepło wiosna
to raduja sie łokropnie,
w lufcie wonio, kwiotki kwitnom
ptoszki świyrgolom sromotnie.
A tak to powiym po cichu
wiosna to je dobro sprawa,
skuli ciepła i słoneczka
łomać w kościach niy mo prawa.
Renia
![]()
Kejś prziwioło nom na Krzinka
piszoncego rymym synka…
Serce nasze sie raduje,
bo w nim bratnio dusza czuje…
Pisz nom dziołcho, pisz nom chopie,
pisz na chwała Ślonskij Ziymi,
możno jutro – tam w Europie
zostanymy dostrzeżyni…
Tacy ludzie jak my, prości,
przez pisani “Naszom Godkom“
dowajom przikłod miłości naszyj ziymi,
naszym przodkom …
![]()
Bo Ślonzok niy wyciepnie, Ślonzok niy wydo, bo Ślonzokowi sie wszystko przido.
I choć mu to potym w doma zawodzo i se wto niyroz wdepnie, richtik Ślonzok niczego niy wyciepnie.
2009.12.04
Raja
Stoji pod szynkym raja po piwo,
Kożdy z daleka yno sie dziwo.
Ślinka mu spływo.
Stoji i dyszy, ciyrpi katusze,
bo go w pojszodku skrynco i suszy.
Och, co za chica,
pot spływo z lica.
Za wodóm życia,
tako mo chcica.
Już ledwa stoji, już ledwa żyje,
barmanka wiecznie te kufle myje,
leje po mału, jak mucha w smole,
choćby nie była nigdy na dole.
Nie wiy, że w karku piecze i poli,
a óna mo czas, óna to smoli.
Tóż raja buczy, szumi jak w ulu,
bo kożdy ciyrpi karusze, w bólu,
bo sie na przewóz śpiychosz człowieku,
tóż już cie pierón biere po leku.
Stojisz i ciyrpisz z bólu, wytrwale,
raja tyż stoji i nie ruszo wcale.
Za pół godziny je żeś przi ladzie,
barmanka kufle na lada kładzie,
Tóż ty – chlast,
szluki – dwa,
widać dna
i zaś trza
Z łepóm opuszczónóm, jak skozaniec praje,
wrócić sie na zadek i stować do raje.
I stoisz tak, czekosz w tej raji na nowo,
i ciyrpisz i ciyrpisz, bo wiecznie sie zdowo,
A za czym tak stojisz, a za czym te raje?
Za piwym, za piwym, po życi sie zdaje.
Bo piwo, bo piwo, bo piwo od lat,
to życi, to życi, to bergnóna świat,
tóz stojóm w tej raji tak dziynnie na nowo
choćby te skozańce ze spuszczónóm głowóm.
Gruba to je twardo, ciynżko życio szkola.
Keby yno warci sam te piwo loła.
Fojerman

